Boek
Nederlands

Het trouwservies : gedichten

Benno Barnard (auteur)
+1
Het trouwservies : gedichten
×
Het trouwservies : gedichten Het trouwservies : gedichten

Het trouwservies : gedichten

Titel
Het trouwservies : gedichten
Auteur
Benno Barnard
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact, 2017
93 p.
ISBN
9789025451509 (paperback)

Besprekingen

De barsten in het trouwservies

Poëzie. Hoe breekbaar is het geluk binnen een huwelijk? Erg. Zeker als je als een romanticus altijd op zoek bent naar schoonheid en hoge idealen. Maar de ware romanticus durft ook het duister op te zoeken. En dat doet Benno Barnard in zijn nieuwe bundel Het trouwservies.

Voor een geadopteerde dochter

Ik kan toch niet meer zingen over de klaaglijke wind

die op de deur komt kloppen en over ouwe liefde zanikt,

kind van alweer zestien? Mijn hart is koud geworden.

De herten burlen plichtmatig in de romantische verte

van een voorbije wereld en de wind blaast de jachthoorn

van november schor. Weer gaat Apollinaire ervandoor

in Stavelot en betaalt geen franc: die Franse kitsch

van honderd jaar geleden. Maar wat weet jij daarvan,

al hangen dezelfde verlangens als toen in de bittere lucht

van mijn zestigste herfst? Jij gelooft nog het gerucht

van de liefde en het verhaal van de groene jager

die je mee zal nemen, mijn kind van een andere man.

Benno Barnard

***

In het openingsgedicht neemt Barnard afscheid van zijn vader Willem, de dichter Guillaume van der Graft: 'Zo liet je ons aan langzaam water achter,/ zwijgend uit eige…Lees verder

'De dood is de schoot van de poëzie'

Het trouwservies, de nieuwe bundel van Benno Barnard, is de aangrijpende biecht van een getrouwd man. Klassieke, kostbare gedichten over de breekbaarheid van het gezinsleven. 'Ze schittert weer even als het mokkel dat ze was.'

Het trouwservies van Benno Barnard (62) is gehavend: aderige barsten vloeien door het porselein, het dessin is verschoten, een kopje mist een oortje - gangbare sporen van dertig jaar huwelijk. Maar sinds 18 december 2016 mist het servies ook een pièce unique: dochter Anna Barnard, achttien jaar jong, liet die dag het leven bij een auto-ongeluk in Amerika. Sindsdien is Barnards trouwservies niet langer compleet. En hoewel de bundel al voor Anna's dood was voltooid en hierin slechts één gedicht voor haar is opgenomen, is het onmogelijk Het trouwservies te lezen zonder voortdurend Anna erin te voelen rondwaren. De werkelijkheid heeft de gedichten herschikt, hun betekenis onherroepelijk veranderd. ' And the crack in the tea-cup opens/ A lane to the land of the dead,' citeert Barnard zijn geliefde Auden.

In de dagen die ik met Barnard doorbreng in Brede, het dorp in East Sussex waar hij sinds 2015 woont, is Anna nooit veraf. Zij ligt…Lees verder

Dichter Benno Barnard (1954) maakt het zich in deze bundel niet gemakkelijk. Zijn gedichten zijn soms kort, soms zeer uitvoerig, maar nooit langdradig. Zijn stijl mag klassiek worden genoemd en over elk woord lijkt langdurig te zijn nagedacht, bv. het gedicht ‘Willems dood’: ‘Op je dak zong de merel; de ijsvogel / vloog in brand boven de singel; je rolstoel / verdronk zich (voornen sprongen opzij)’. Een welkome afwisseling, nadat in de afgelopen decennia veel dichters hun gedichten in 'prozavorm' zijn gaan schrijven, en een verwijzing naar wat voorheen onder 'gedichten' werd verstaan. Zoals de dichter elk woord zorgvuldig aan het vorige hecht, zal ook de lezer zich moeten inspannen om de zinnen te begrijpen. Weliswaar wordt dan van de lezer inspanning gevraagd, echter, deze constatering vormt geen negatieve beoordeling. Deze bundel is bedoeld voor de 'echte' poëzieliefhebber, het is geen bundel die je in een halfuur 'uitleest'. Deze verzameling van Barnard betekent enkele avonden geni…Lees verder

Over Benno Barnard

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Stramaturino

Benno Barnard (Amsterdam, 21 november 1954) is een Nederlands dichter, essayist, toneelschrijver, reisschrijver en vertaler. Hij studeerde begin jaren 80 theologie aan de Faculteit voor Protestantse Godgeleerdheid in Brussel. Hij woonde van 1976 tot eind 2015 in België, waarna hij naar East Sussex verhuisde. Hij is de zoon van de dichter Willem Barnard, die (ook) schreef onder het pseudoniem Guillaume van der Graft.

Werk

Barnard debuteerde in 1981 met romantisch-cerebrale poëzie. Zijn latere bundels - beïnvloed door de Engelse dichters van het interbellum - zijn soberder van toon en getuigen van een historisch pessimisme; ze bevatten zowel reeksen van langere gedichten als epyllions.

Na het classicistische All for Love van John Dryden herdicht te hebben (Liefdeswoede, 1993) schreef hij vier eigen versdrama's; Mevrouw Appelfeld (2007) is zijn eerste theaterwerk in proza. Barnards prozateksten vormen …Lees verder op Wikipedia