Symbolistische portrettenreeks in dichtvorm van handwerkslieden verzonken in landelijke beslotenheid.
Extra onderwerp
Poëziekrant
Titel
Dorpen van zinsbedrog / Emile Verhaeren ; vert. door Stefaan van den Bremt, met een woord vooraf door prof. dr. David Gullentops en een nawoord van prof. dr. Lieven D'Hulst
Auteur
Emile Verhaeren
Vertaler
Stefaan Van den Bremt
Inleider
David Gullentops
Nawoord
Lieven D'hulst
Illustrator
Henri Ramah
Taal
Meertalig, Nederlands, Frans
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Les villages illusoires
Parallele titel
Les villages illusoires
Uitgever
Leuven: P, 2016
78 p. : ill.
Aantekening
Franse tekst naast Nederlandse vertaling
ISBN
9789491455995 (paperback)

Andere talen:

Besprekingen

De Franstalige Vlaming Verhaeren (1855-1916) schetste in zijn poëtische tweeluik 'Hallucinerend platteland & Tentakelsteden' (oorspronkelijke editie 1893 en '95) de rurale verwording en stedelijke expansiedrift. Ook deze dichtbundel (1895) wordt gekleurd door vernietigend ontij, maar roept ook op tot bevrijding en vernieuwing, van wanhoop en doem naar 'lichtend inzicht, hoop en strijd'. De vijftien invoelend vertaalde gedichten, steeds vergezeld van het Franstalige origineel, bieden naast impressies van slopende natuurkrachten een geschakeerde portrettenreeks van handwerkslieden verzonken in de apathie van hun tredmolen en landelijke beslotenheid. Een meelevend vertolkte rondgang! Tussen het voorwoord van prof. Gullentops (thematische ontwikkelingsgang) en het nawoord van prof. D'Hulst (vertaalstrategie) ontvouwt zich het dichterlijk symbolistische universum, doorschoten met vijftien pregnante gravures van Henri Ramah (1887-1947). Een literair-historisch document met tal van verdiepen…Lees verder

Over Emile Verhaeren

Emile Adolphus Gustavus Verhaeren (Sint-Amands, 21 mei 1855 – Rouen, 27 november 1916) was een Franstalig Belgisch auteur en een vertegenwoordiger van het symbolisme. Hij was dichter, schreef korte verhalen, kunstkritiek en toneel. Zijn werk is vertaald in 28 talen (waaronder Engels, Russisch, Duits, Chinees en Japans). Verhaeren debuteerde in 1883 met Les Flamandes, een naturalistische bundel geïnspireerd door de wellustige taferelen uit de Vlaamse schilderkunst van de 16e en 17e eeuw. In 1886 volgt Les Moines in de sfeer van het religieus mysticisme. Van 1888 tot 1891 publiceerde hij zijn zwarte trilogie: Les Soirs (1888), Les Débâcles (1888) en Flambeaux noirs (1891). De bundels, bibliofiel uitgegeven bij Edmond Deman in Brussel, baden in de duistere fin-de-siècle-sfeer van zwaarmoedigheid en zelfkwelling. Het waren de jaren waarin Verhaeren aan neurasthenie leed.

Lees verder op Wikipedia