Boek Nederlands

Lang zal ze leven

Koos Meinderts (auteur)

Lang zal ze leven

Koos Meinderts (auteur)
  • Vanaf 12-14 jaar
Eva (16) redt een oude vrouw die op het treinspoor staat. Ze is ineens een held. Maar waarom stond mevrouw De Graaf daar op het spoor? Vanaf ca. 13 jaar.
Titel
Lang zal ze leven
Auteur
Koos Meinderts
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Utrecht: De Fontein, 2014
151 p.
ISBN
9789026136153 (hardback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

‘Ben ik nog wie ik was toen ik vier was? Ik kan me er niks bij voorstellen. Raar is dat. Alsof ouder worden een voortdurend verdwijnen is, net zolang tot je echt bent verdwenen.’
Dit is een overpeinzing van de zestienjarige Eva, als ze op bezoek is bij mevrouw De Graaf. Ze heeft de bejaarde dame op een vreemde manier leren kennen: ze trok haar van de spoorwegovergang, waar mevrouw De Graaf op de aanstormende trein wachtte. Een heldendaad, zegt iedereen in Eva’s omgeving. Ze krijgt er zelfs een oorkonde en een bronzen penning voor.
Van Eva hoeft al die poespas niet. Wanneer mevrouw De Graaf haar vertelt dat ze met opzet op het spoor was blijven staan, is dat een hele schok. Zij heeft het leven gered van iemand die dood wil!
Lang zal ze leven beschrijft het aarzelende contact tussen een pubermeisje met nog een heel leven voor zich en een vrouw van bijna 84, voor wie het allemaal niet meer hoeft. Ida de Graaf is niet depressief of dement, maar ze heeft gewoon geen z…Lees verder
Koos Meinderts richt zich met dit boek voor het eerst tot jongvolwassenen. Dat doet hij bijzonder goed en met een thema dat bijzonder en actueel is. Eva (16) ziet een oude mevrouw op het treinspoor staan. Net voordat de trein komt, redt Eva haar. Het meisje wordt een held tegen wil en dank. Als ze later mevrouw De Graaf leert kennen, krijgt de redding een nare bijsmaak. Mevrouw De Graaf stond daar niet voor niets: ze wil dood. Het verhaal combineert op sterke wijze de levens van een tiener en een oudere. Twee kleurrijke levens, waarvan het ene eigenlijk net begint en het andere naar het einde toeloopt. Dat verschil maakt de schok voor Eva ook zo groot. Het einde is niet iets waar ze over na wil denken. Het verhaal legt genadeloos de vinger op de zere plek. Er is een verschil tussen kwantiteit van leven en kwaliteit. De tijdssprongen in het leven van mevrouw De Graaf, tonen dat haarfijn aan. De lezer reist mee door een mooi leven dat simpelweg voltooid is geraakt. Daarmee ontstaat een …Lees verder

Lang zal ze leven

De 84-jarige Ida is het leven moe. Ze vindt geen plezier in de koffiepauzes in de serviceflat, heeft een hekel aan de weduwes, die zich blindstaren op de foto’s van hun kleinkinderen en voelt enkel nog bitterheid. Zelf is ze niet getrouwd geweest en heeft ze geen familie die haar komt bezoeken. Ze vindt dat niet erg en berust al lang in het feit dat de medebewoonsters haar daarvoor veroordelen. Ondanks haar gemoedstoestand komt Ida toch niet over als een zielig persoon. Ze heeft een sterke persoonlijkheid en een krachtige wil, die wel verheven lijkt boven haar leeftijdsgenoten. Ze heeft afstand genomen van het dagelijkse leven en wacht enkel nog op de dood. De auteur schrijft over Ida in de derde persoon en in de verleden tijd. Daarnaast heb je de zestienjarige Eva. Een doorsnee-puber, vol leven en energie. We maken kennis met haar dagelijkse beslommeringen: haar vriendschappen die door verliefdheden wat beginnen te wankelen, het gezeur van haar ouders en de onzekerheid die zo eige…Lees verder