Boek Nederlands

Koor : een keuze uit de poëzie (1987-2017)

Peter Verhelst (auteur), Stefan Hertmans (nawoord)

Koor : een keuze uit de poëzie (1987-2017)

Peter Verhelst (auteur), Stefan Hertmans (nawoord)
Speels-erotische poëzie met een sadomasochistische ondertoon.
Titel
Koor : een keuze uit de poëzie (1987-2017)
Auteur
Peter Verhelst 1962-
Nawoord
Stefan Hertmans
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2017
145 p.
ISBN
9789023454670 (paperback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Herinnering aan wat nooit zal zijn

Poëzie. Koor verscheen bij de dertigste verjaardag van Peter Verhelsts dichterschap, maar het is geen doorsnee verzamelbundel. Het is een monument waarin Verhelst een boeiende confrontatie aangaat met zichzelf.

Zou iemand twintig jaar geleden hebben gedacht dat Peter Verhelst begin 2017 zijn dertigjarig dichterschap zou vieren met een jubileumbundel? In 1997 nog ondertekende hij een tekst in het literaire tijdschrift De Revisor met een doorgehaalde naam, met als toevoeging '*1987- † 1997'. De dichter Verhelst was blijkbaar dood. Toen in 2003 de bundel Alaska verscheen, leek dat geen reïncarnatie, maar enkel een laatste stuiptrekking. De bundel eindigde namelijk met een citaat van Robert Falcon Scott, wiens expedities naar Antarctica Verhelst mateloos fascineren: 'Het is jammer, maar ik geloof dat ik niet meer verder kan schrijven. Mijn laatste woorden. In godsnaam - zorg voor onze nabestaanden.'

Of hij nu dood is geweest of niet: inmiddels leeft de dichter Verhelst als nooit tevoren. In de eerste plaats blijkt dat heel duidelijk uit de onderscheidingen die hij de afgelopen jaren ontving. Voor liefst drie van zijn laatste vier bundels -…Lees verder

Koor

Eerste zin. Zolang we niet vergeten, gaat niets verloren.

Geen verzameld werk om het dertigjarige schrijverschap van Peter Verhelst te vieren. Uit die veelheid van zijn bundels en gelegenheidsgedichten distilleerde Verhelst 120 gedichten, elk met de bedwelmende kracht van een fles absint. Er is al veel inkt gevloeid over het rebelse, postmoderne karakter van Verhelsts poëzie – ook Stefan Hertmans raakt het in zijn nawoord even aan – maar hier samengebracht, losgeplukt uit hun bundels, valt vooral de tijdloosheid van Verhelsts poëzie op: net als de gedichten van Claus en Nolens ontsnappen ze aan elke traditie. Of hebben ze net de canon ontwricht en verse bronnen aangeboord? Het is maar hoe je het bekijkt.

Maar kijken zul je. Geen zintuiglijker poëzie dan die van Verhelst. Hij plukt je ogen uit hun kassen en dwingt je naar het kleinste detail te kijken tot je doordrongen bent van de schoonheid die zich in elk hoekje, in elke huidplooi, in elke klodder openbaart. Wonderlijk erotiserend oo…Lees verder

Alleen al de titels van de seriegedichten in deze bloemlezing geven een representatief beeld van Verhelsts poëzie. In de titelreeks noemt hij de namen van verwante schrijvers die op het snijvlak van moderne mystiek en sm-seksualiteit een spel met de dood (het ultieme verdwijnen) spelen. Als de dichter het over de hemel heeft, is de hel altijd dichtbij. Op zoek naar het licht kan een zonsverduistering optreden. En in zes 'Blijf'-gedichten exploreert hij de onduidelijke ruimte tussen verschijnen en verdwijnen: 'Op wie wil jij lijken als ze je vinden?' Provocerend en altijd vanuit hoofd en hart: 'Ik had gewild dat ik niet meer bezocht werd / door het denken'. In het wat hoogdravende nawoord gaat Stefan Hertmans niet alleen in op de muziek in Verhelsts poëzie, van Nick Cave tot David Bowie, ook de rol van de oude mythen komt aan bod. Speels-erotische poëzie met een sadomasochistische ondertoon die graag citeert uit andere kunsten. Aanstekelijke en soms opzwepende gedichten, die soms een b…Lees verder