Boek Nederlands

Antigone in Molenbeek

Stefan Hertmans (auteur)

Antigone in Molenbeek

Stefan Hertmans (auteur)
Nouria wil haar in Syrië gesneuvelde broer de begrafenis geven waar hij volgens haar recht op heeft, maar de overheid heeft zijn lichaam in beslag genomen en wil dat niet vrijgeven.
Onderwerp
Terrorisme
Titel
Antigone in Molenbeek
Auteur
Stefan Hertmans
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2017
78 p.
ISBN
9789023463481 (paperback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Verboden te rouwen

Toneeltekst. In de monoloog Antigone in Molenbeek gaat een Marokkaans meisje op zoek naar de resten van haar broer, een zelfmoordterrorist. Stefan Hertmans schreef een poëtische clash van wet en geweten.

Stefan Hertmans moest met lede ogen aanzien hoe de pers in Molenbeek neerstreek na de aanslagen in Parijs en Brussel. Vroeger ontweken we de gemeente liever, nu wordt er gretig gepeild naar het hoe en waarom van de 'terroristische broeihaard'. Maar een zelfmoordterrorist is ook een zelfmoordenaar: een broer, zoon of vader die naasten achterlaat. Met Antigone in Molenbeek wil Hertmans de andere kant van het verhaal vertellen.

Nouria komt in een Brussels politiebureau het lijk van haar broer opeisen. Ook zij wil afscheid nemen, hem begraven is de enige optie. Maar de rechtenstudente vangt bot: na de zelfmoordaanslag van haar broer wordt het 'materiaal' - zo noemt men zijn stoffelijk overschot - niet vrijgegeven. Geen wonder dat Nouria het heft in eigen handen neemt.

Empathie vs. systeem

Slim gezien van Hertmans, Antigone recupereren als grondplan voor een hedendaagse vertelling over terreur. Ook in Sofokles' tragedie s…Lees verder

Met een fanatieke moslima als Antigone schreef Hertmans een actueel pleidooi voor empathie

FICTIE. Stilistisch vliegt de auteur hier en daar uit de bocht.

Als kunstenaar voelt Stefan Hertmans zich verplicht om aan de kant van de dialoog te staan. Daarom schreef hij de toneeltekst Antigone in Molenbeek. Molenbeek, 'broeinest van terreur', maar ook: een buurt, een gemeenschap, een thuis. Hertmans beschouwt de Brusselse wijk welwillend: uit zijn woorden rijst het beeld op van een lelijke, levendige buurt. De straten en stenen zijn er grijs, de synthetische sjaaltjes kleurrijk.

Gevoelig observeert hij de groentestal, de durumbar en het bruine café. De spaanplaat van dichtgespijkerde panden wordt opgefleurd met graffiti. Oude religieuze regels botsen hier op vooruitgang, of ze gaan onwennig hand in hand: 'Uit een auto schalt muziek. Soera 5:32 in een glitterversie met bonkende synthesizer.'

In dit decor situeert Hertmans een hedendaagse versie van Sophocles' Antigone (441 v.Chr.), de klassieke tragedie over de dappere jonge vrouw die, tegen het bevel van koning Kreon in, haar bro…Lees verder

Antigone is de klassieke Griekse ‘heldin’ (dochter van Oedipus) die haar in de strijd gebleven broer wil begraven, ondanks dat het haar verboden is. Zij heeft er alles voor over, desnoods haar eigen leven. Molenbeek is een multiculturele wijk van Brussel, met de meeste Syriëgangers. Een deel van hen keert nooit terug, omdat ze gesneuveld zijn in de strijd. Zo ook de broer van Nouria, die in ‘flarden’ in beslag is genomen door de overheid. Maar Nouria wil hem de eervolle begrafenis geven die een broer verdient. En ook zij gaat ver, offert er een veelbelovende carrière voor op. Een bijzonder actueel thema. De tekst is bedoeld voor (solo)toneel, waarvan deel I al is opgevoerd en deel II in 2018. Stefan Hertmans is vooral bekend van proza (‘Oorlog en terpentijn'*) en misschien zelfs meer nog van poëzie. Deze tekst zou evengoed als prozagedicht getypeerd kunnen worden, want de auteur zoekt vooral de emotie waarmee menselijkheid vergeefs probeert de politiek te vermurwen. Ook eerder al meng…Lees verder