Boek Nederlands

Goya als hond : gedichten

Stefan Hertmans (auteur)

Goya als hond : gedichten

Stefan Hertmans (auteur)
Titel
Goya als hond : gedichten
Auteur
Stefan Hertmans
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Meulenhoff, 1999
62 p.
ISBN
90-290-6527-3

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Een talent voor het verzuipen

Stefan Hertmans

Goya als hond

Meulenhoff, Amsterdam, 64 p., 598 frank.

Goya als hond, de nieuwe poëziebundel van Stefan Hertmans, is een verschrikkelijk boek. In alle hoeken loert de dood. Kinderen verongelukken of verdrinken bijna. De wereld desintegreert. Zomerweer is "diepzwart zomerweer". Iemands heden is "angstwekkend kort" geworden. Er "huilt verschrikking / in een gracht". Een vrouw verliest haar evenwicht en bedenkt een ogenblik: "alles gaat mis". De stenen van een muur zijn "(g)etuigen opgestapeld in een massagraf". Gelukservaringen worden noodzakelijkerwijs besmet door het niets, en hoewel Hertmans op een bepaald moment schrijft dat het "leven zichzelf / weer herbegon, zonder een reden / of geweten," is er een paar verzen later alweer iemand die zegt "(m)aar ik had voeten en ik stond, / al stond ik in een doolhof van bederf". En dan heb ik de hele menagerie van dwazen, idioten, demonen, duivels, kreupelen, apen, gekke bedelaars en honden nog niet genoemd…Lees verder

Een doorbloed visioen

Stefan Hertmans' "Goya als hond": een ballade van de traagheid.

DAAD VAN VERDERF

BOEKEN

Volgens de Amerikaanse filosoof Richard Rorty (1931) is de hele traditionele filosofie eeuwenlang een epistomologie geweest: een
onderzoek naar de mogelijkheden van objectieve kennis. De filosofie poneerde graag begrippen als "waarheid" en "zekerheid" als objectief bepaalbare begrippen, terwijl je toch mag verwachten dat zulke begrippen alleen maar kunnen worden gedefinieerd door er vanuit verschillende invalshoeken een eigen interpretatie aan te geven.

Filosofie moet niet langer meer de spieren laten rollen tegen de wetenschappen, want door de grote vorderingen op dat terrein is het allang op voorhand bekend welke arm het eerst richting tafel zal buigen als het om het verschaffen van een objectief beeld van de werkelijkheid gaat. Stefan Hertmans is zich er in zijn nieuwste bundel Goya als hond duidelijk van bewust dat je inwendige
voorstellingen en uitwendige dingen niet zomaar met elkaar kunt verbinden. Nu de objectivering is wegg…Lees verder

Hertmans (1951) is een lenige dichter, hij kan een menigte onderwerpen aan en formuleert soepel, zijn verspreide rijmklanken hechten het gedicht aaneen, het blijft met z'n vele witregels toch ook een luchtig, los geval. Gelukkig is in deze achtste bundel het verwijzende karakter wat ingetoomd (Hertmans kon soms zoveel kennis van zaken verwachten van zijn lezer, dat daardoor zijn gedicht de toegang sloot). Wel komen er veel personages in voor uit de wereld van de kunst: God, Bernstein, Beethoven, Schumann, Schubert, Rilke, Benn, Nostradamus, Goya. Altijd al heeft Hertmans tegen de kunst van anderen aangeschreven. Over een schilderij van Turner zegt hij raak: 'In de contouren van het kleine bleef hij vaag, / maar hij was nauwgezet in wat / zich buiten de nauwkeurigheid ophield.' Het viel me op dat er een paar keer sprake is van rijm: 'Ze krijgt behoefte / aan wat rijmt', 'het rijmend open zijn in blikken'; één gedicht heet zelf 'Het rijmt op on'. Rijm is een belangrijk technisch middel …Lees verder