Boek
Nederlands

Voor altijd in je hart

+1
Voor altijd in je hart
×
Voor altijd in je hart Voor altijd in je hart

Voor altijd in je hart

Doelgroep:
Vanaf 3-5 jaar
Genre:
Ella is verdrietig omdat haar goudvis Vonkje is doodgegaan. Mama zegt dat ze Vonkje een plekje kan geven in haar hart. Daar woont mama ook, en opa en konijn Theo. Samen zorgen ze voor Ella. Prentenboek met paginagrote kleurenillustraties. Vanaf ca. 4 jaar.
Titel
Voor altijd in je hart
Auteur
Thaïs Vanderheyden
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Hasselt: Clavis, 2013
[28] p. : ill.
ISBN
9789044819885 (hardback)

Besprekingen

Ella is verdrietig over de dood van haar goudvis en vraagt zich af waar hij nu naartoe gaat. Mama stelt voor hem een plekje in Ella’s hart te geven, want iedereen die van haar houdt woont daar al gezellig; niet alleen mama, maar ook opa, konijn en hond. Samen zorgen ze voor Ella en leven met haar mee, ook als ze er even niet zijn. Als Ella verliefd is, huppelt mama door haar hart en als Ella boos is, moet ze met mama tot tien tellen. Innemend prentenboek over emoties en over verlies, afscheid nemen en aanvaarden. De paginagrote frisse, vrolijk gekleurde illustraties – in gemengde techniek met o.a. collage – staan in witomrande harten op de rechterpagina's. Ze geven niet alleen uitdrukking, maar ook evenwicht aan de eenvoudige, warme en gevoelige (hand)geschreven tekst op de linkerpagina’s. Op inlevende wijze exploreert de schrijfster de gevoelens en de bewoners van het hart van het kind. Het woord hart staat steeds extra groot geschreven. Aantrekkelijk prentenboek waarin een droevig t…Lees verder

Voor altijd in je hart

Vonkje de goudvis is dood en dat maakt Ella heel verdrietig. Daarom vertelt mama haar dat de vis een plekje krijgt in Ella's hart. Mama woont er ook en maakt van daaruit alles mee wat Ella beleeft. Op zich zit dat wel mooi in elkaar, die beschrijving, maar het is misschien een beetje langdradig. De prenten zijn creatief en kleurrijk, maar niet echt baanbrekend bijzonder. Alle tekst staat links en rechts staat telkens een groot hart met daarin datgene wat mama beschrijft. Ik vind het verhaal wel een beetje verwarrend, want als alles en iedereen waarvan je houdt, in je hart zit, hoe is doodgaan dan nog anders? En is de mama die vertelt eigenlijk ook dood? Die vragen zullen bij een vierjarige misschien niet opkomen, maar maken het geheel toch wat minder logisch.
Misschien had ik wat te hoge verwachtingen van Vanderheyden na de Spiekpietjes, die toch wel erg origineel uitgewerkt zijn, of misschien moet je je bij een fantasieverhaal niet te veel logische vragen stellen.